گلپونه ها
گلپونه های وحشی دشت امیدم، وقت سحر شد
خاموشی شب رفت و فردایی دگر شد
من مانده ام تنهای تنها
من مانده ام تنها میان سیل غم ها
گلپونه های وحشی دشت امیدم، وقت جدایی ها گذشته
باران اشکم روی گور دل چکیده
بر خاک سبز و تیره ای پاشیده شبنم
من دیده بر راه شما دارم که شاید
سر بر کشیده از خاک های تیره ی غم
***
من مرغک افسرده ای بر شاخسارم
گلپونه ها گلپونه ها چشم انتظارم
می خواهم اکنون تا سحر گاهان بخوانم
افسرده ام، دیوانه ام، آزرده جانم
***
گلپونه ها، گلپونه ها غم ها مرا کشت
گلپونه ها آزار آدم ها مرا کشت
گلپونه ها نا مهربانی آتشم زد
گلپونه ها بی هم زبانی آتشم زد
گلپونه ها در باده ها مستی نمانده
جز اشک غم در ساغر هستی نمانده
گلپونه ها دیگر خدا هم یاد من نیست
همدرد دل شبها به جز فریاد من نیست
***
گلپونه ها آن ساغر بشکسته ام من
گلپونه ها از زندگانی خسته ام من
دیگر بس است آخر جدایی ها خدا را
سر بر کشیده از خاک های تیره ی غم
***
گلپونه ها گلپونه ها من بی قرارم
ای قصه گویان وفا چشم انتظارم
آه ای پرستوهای ره گم کرده ی دشت
سوی دیار آشنایی ها بکوچید
با من بمانید، با من بخوانید
***
شاید که هستی را ز سر گیرم دوباره
آن شور و مستی را ز سر گیرم دوباره
گلپونه ها
هما میر افشار